waterlinzen bron van eiwit

Waterlinzen een vergeten groente!

Het Cruydt boek

Al in de 17e eeuw is de heilzame werking van waterlinzen, oftewel eendenkroos, uitgebreid beschreven in het eerste Nederlandse medicinale herbarium: het “Cruydt boek” van Rembert Dodoens (Rembertus Dodonaeus) uit 1644.

In Nederland noemden men in de 17e eeuw waterkroos waterlinsen, croost of croest, in Brabant noemde men het meestal eyndengroen of endtgroen.

Volgens dit Cruydt boek kunnen waterlinzen (Lemna minor) zowel uitwendig als inwendig gebruikt worden bij een veelheid van kwalen, van hoofdpijn en ontstekingen, tot botbreuken en “leververhitting” en is het daarnaast ook nog eens een zeer voedzaam gewas.

Enkele fragmenten uit het Cruydt boek uit 1644

Waterlinsen het cruydt boek


Wy Nederduytschen noemen dit ghewas in onse tael WaterLinsen, maer wel meest Endengroen; in ’t Fransoys heet het Lentille d’eau; in ’t Hooghduytsch Meer Linsen; in ’t Italiaensch Lente di palude; in ’t Spaensch Lentejas de agua; in ’t Latijn Lens lacustris, Lens aquatilis, ende Lens palustris, oft, soo de Apotekers seggen, Lenticula aquae, oft oock Anatum herba; in ’t Griecks Phacos epi ton telmaton.

WaterLinsen oft Enden-groen, alleen, oft met fijne terwen bloeme (oft met Naebier, oft beter met meel van Gerooste Gerste, in ’t Latijn Polenta) ghemengelt, zijn goedt gheleyt op alle heete gheswillen ende opdrachtigheden, op het wildt vier, ende op het flercijn. Sy ghenesen ende heelen oock de ghescheurtheydt vande ionghe kinderen.

Onse ghemeyne Water linsen worden seer ghepresen ende ghebruyckt teghen de hitte des inghewants, ende teghen de kortsen, soo wel als de Plompen; te weten in water ghesoden, ende van buyten opgheleydt, oft het water daer af ghedistilleert, inghenomen ende ghedroncken.

Bron: Het “Cruydt boek” van Rembert Dodoens (Rembertus Dodonaeus) uit 1644

Wij waarderen uw privacy: Klik 2 keer om te delen: